سولماز دهقانی دولت‌آبادی

ارتباط ذهن‌آگاهانه در زوج‌ها: تعارض بدون از دست دادن صمیمیت

چرا تعارض در روابط نزدیک طبیعی است، ذهن‌آگاهی چگونه به زوج‌ها کمک می‌کند به‌جای واکنش، پاسخ دهند و یک تمرین نوشتاری آزموده‌شده برای زمان تعارض.

آیا سه دقیقه نخست یک بحث می‌تواند چیزی درباره آینده یک ازدواج بگوید؟

در یک پژوهش، ۱۲۴ زوج تازه‌ازدواج‌کرده هر کدام ۱۵ دقیقه درباره یکی از تعارض‌های زندگی مشترکشان گفت‌وگو کردند. پژوهشگران هیجان‌های مثبت و منفی‌ای را که هر یک از دو همسر ابراز می‌کرد کدگذاری کردند. آن‌ها تنها با داده‌های سه دقیقه نخست توانستند پیش‌بینی کنند کدام زوج‌ها در شش سال بعد از هم جدا می‌شوند (Carrère & Gottman, 1999).

اینکه یک اختلاف چگونه آغاز می‌شود، اهمیت دارد.

این نوشته به این می‌پردازد که تعارض با نزدیکی دو نفر چه می‌کند، ذهن‌آگاهی چه چیزی ممکن است به آن بیفزاید، پژوهش‌ها هنوز چه چیزی را نمی‌توانند نشان دهند، و یک تمرین نوشتاری کوتاه که با زوج‌های متأهل آزموده شده است.

تعارض با نزدیکی دو نفر چه می‌کند؟

صمیمیت فقط عاشقانه بودن نیست. پژوهشگران آن را فرایندی می‌دانند که در گفت‌وگوهای عادی و روزمره شکل می‌گیرد.

تعریف

در مدل فرایند بین‌فردی صمیمیت، نزدیکی زمانی رشد می‌کند که یک نفر چیزی شخصی را در میان می‌گذارد و دیگری به آن پاسخ می‌دهد. در دو پژوهش روزانه‌نگاری درباره تعامل‌های اجتماعی روزمره، افراد زمانی صمیمیت بیشتری احساس کردند که هم خودشان و هم طرف مقابل از خود گفتند، و این تا حدی به این دلیل بود که طرف مقابل را پاسخ‌گو می‌دیدند. گفتن از هیجان‌ها از گفتن واقعیت‌ها و اطلاعات مهم‌تر بود (Laurenceau et al., 1998).

یک اختلاف اغلب درست چنین لحظه‌ای است. یکی از دو نفر چیزی را که برایش مهم است در میان می‌گذارد و منتظر می‌ماند ببیند دیگری چگونه پاسخ می‌دهد.

کیفیت زناشویی معمولاً با گذشت زمان کاهش می‌یابد. در یک کارآزمایی، کم شدن پریشانی همسران درباره تعارض‌هایشان به توقف این کاهش کمک کرد (Finkel et al., 2013). بخش تمرین در ادامه نشان می‌دهد چگونه.

رنجش‌هایی که از تعارض‌های پیشین باقی مانده‌اند نیز بخشی از این تصویرند.

ذهن‌آگاهی چیست و چگونه ممکن است به دو همسر کمک کند؟

تعریف

ذهن‌آگاهی یعنی توجه آگاهانه و بدون داوری به تجربه‌های لحظه اکنون. ذهن‌آگاهی دو مؤلفه دارد: توجه متمرکز به حالت‌های بدنی، افکار و هیجان‌ها در همان لحظه‌ای که رخ می‌دهند، و نگرشی گشوده و پذیرا نسبت به آن‌ها، چه خوشایند باشند و چه نباشند (Karremans et al., 2017).

نقطه مقابل آن حالت ناذهن‌آگاهانه است: غرق شدن در افکار و عمل کردن با «خلبان خودکار» (Karremans et al., 2017).

کارمنس و همکارانش (Karremans et al., 2017) مدلی پیشنهاد کردند که نشان می‌دهد ذهن‌آگاهی چگونه ممکن است از روابط عاشقانه پشتیبانی کند. ممکن است دو همسر تکانه‌های خودکار، مانند میل به تلافی، را زودتر متوجه شوند. ممکن است این تکانه‌ها را آسان‌تر تنظیم کنند و برای دیدگاه طرف مقابل جای بیشتری باز کنند.

متوجه شدن یک تکانه ممکن است پیوند مستقیم میان آن تکانه و کاری را که در ادامه می‌کنیم بگسلد (Karremans et al., 2017).

مثال

کارمنس و همکارانش (Karremans et al., 2017) مردی را توصیف می‌کنند که به همسرش ایراد می‌گیرد، بی‌آنکه متوجه باشد نگرانی‌های کاری‌اش به پاسخ‌هایش رنگ داده است. فشارهای بیرون از رابطه می‌توانند به‌طور خودکار و بیرون از آگاهی به درون آن سرریز کنند. به استدلال نویسندگان، برای اینکه این فشارها رفتار ما با همسرمان را شکل ندهند، نخست باید آن‌ها را ببینیم، نه اینکه از آن‌ها دوری کنیم.

ذهن‌آگاهی جلوی پدید آمدن هیجان‌های دشوار را نمی‌گیرد. فرد ذهن‌آگاه هیجان را می‌شناسد، بی‌آنکه بیش از حد با آن یکی شود یا در افکار و احساس‌های بعدی گرفتار شود (Karremans et al., 2017).

به نظر می‌رسد مهارت‌های هیجانی بخشی از این داستان باشند. در پژوهشی روی زوج‌های متأهل، ذهن‌آگاهی با کیفیت زناشویی رابطه داشت و این رابطه به‌طور کامل از راه مهارت‌های هیجانی برقرار بود: شناسایی و بیان هیجان‌ها، و تنظیم ابراز خشم (Wachs & Cordova, 2007).

وقتی دو همسر ذهن‌آگاه اختلاف نظر دارند، چه رخ می‌دهد؟

پژوهش

در یک پژوهش طولی، افرادی که ذهن‌آگاهی خصیصه‌ای بالاتری داشتند رضایت بیشتری از رابطه و توانایی بیشتری برای پاسخ سازنده به فشارهای رابطه گزارش کردند. در پژوهش دوم، زوج‌ها درباره یکی از تعارض‌های رابطه‌شان گفت‌وگو کردند. افرادی که ذهن‌آگاهی خصیصه‌ای بالاتری داشتند واکنش‌های استرس هیجانی کمتری نشان دادند و نگاهشان به رابطه از پیش تا پس از گفت‌وگو به شکل مثبت‌تری تغییر کرد. ذهن‌آگاهی بیشتر در حین خود گفت‌وگو نیز با کیفیت بهتر ارتباط همراه بود (Barnes et al., 2007).

پژوهشگران بررسی ذهن‌آگاهی بین‌فردی را نیز آغاز کرده‌اند، یعنی توجه ذهن‌آگاهانه در هنگام تعامل با دیگران.

دکتر سولماز دهقانی نویسنده اول و مسئول مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵ در مجله Brain and Behavior است که ذهن‌آگاهی بین‌فردی را به‌عنوان متغیر تعدیل‌کننده در رابطه تعارض زناشویی و صمیمیت زناشویی در افراد متأهل ایرانی بررسی کرده است (Dehghanidowlatabadi et al., 2025). صفحه مقالات را ببینید.

ذهن‌آگاهی چه کاری را نمی‌تواند انجام دهد؟

درباره ذهن‌آگاهی و روابط ادعاهای پرقدرتی مطرح شده است. کارمنس و همکارانش (Karremans et al., 2017) نتیجه گرفتند که بیشتر شواهد پشتیبان مدلشان غیرمستقیم است و پیش از رسیدن به نتیجه‌گیری‌های قاطع، پژوهش بیشتری لازم است.

برخی پژوهش‌ها، مانند پژوهش واکس و کوردووا (Wachs & Cordova, 2007)، ذهن‌آگاهی و کیفیت رابطه را هم‌زمان سنجیده‌اند. چنین پژوهش‌هایی نشان می‌دهند که این دو با هم همراه‌اند، نه اینکه یکی علت دیگری است.

همین نویسندگان به یک پیامد منفی احتمالی هم اشاره می‌کنند که هنوز آزموده نشده است. برخی فرایندهای خودکار، مانند احساس‌های مثبت نسبت به همسر، به رابطه کمک می‌کنند و ذهن‌آگاهی ممکن است گاهی در کار آن‌ها اختلال ایجاد کند (Karremans et al., 2017).

ذهن‌آگاهی شیوه روبه‌رو شدن ما با احساس‌های دشوار را تغییر می‌دهد، اما آن‌ها را از بین نمی‌برد.

اگر در رابطه شما خشونت، تهدید یا ترس وجود دارد، تمرین‌های ارتباطی نقطه شروع مناسبی نیستند. ابتدا از خدمات تخصصی کمک بگیرید.

تمرین: نوشتن از نگاه ناظر بی‌طرف

واقعیت‌های اختلاف را بنویسید؛ دید ناظر بی‌طرف را در نظر بگیرید؛ موانع را شناسایی کنید؛ برای به‌کارگیری این دید برنامه بریزید
خلاصهٔ آموزشی تهیه‌شده در این سایت بر اساس Finkel et al. (2013). این تصویر بازنشر شکل پژوهش یا ابزار سنجش معتبر نیست.

فینکل و همکارانش (Finkel et al., 2013) ۱۲۰ زوج متأهل را به مدت دو سال پیگیری کردند. همسران هر چهار ماه یک بار رضایت، عشق، صمیمیت، اعتماد، شور و تعهد خود را ارزیابی می‌کردند و درباره مهم‌ترین اختلاف اخیرشان می‌نوشتند.

در سال دوم، نیمی از زوج‌ها به‌طور تصادفی به یک تکلیف نوشتاری ۷ دقیقه‌ای اختصاص یافتند که سه بار و هر بار با فاصله چهار ماه انجام شد: روی هم ۲۱ دقیقه. کیفیت زناشویی هر دو گروه در سال اول کاهش یافت. در سال دوم، این کاهش در گروه مقایسه ادامه یافت اما در گروه نوشتار از میان رفت، و این اثر از راه کاهش پریشانی آن‌ها درباره تعارض‌هایشان بود (Finkel et al., 2013).

تمرین

  1. اختلاف را توصیف کنید. خلاصه‌ای کوتاه و مبتنی بر واقعیت از مهم‌ترین اختلافی که اخیراً با همسرتان داشته‌اید بنویسید و بر رفتارها تمرکز کنید، نه بر افکار یا احساس‌ها.
  2. از نگاه بی‌طرف ببینید. به این اختلاف از دیدگاه یک شخص ثالث بی‌طرف فکر کنید که خیر همه طرف‌ها را می‌خواهد. این شخص چگونه به این اختلاف فکر می‌کند؟ چگونه ممکن است خیری را که می‌تواند از آن بیرون بیاید ببیند؟
  3. موانع را نام ببرید. تقریباً همه حفظ این دیدگاه را در همه حال دشوار می‌یابند. در گرفتن این دیدگاه، به‌ویژه هنگام اختلاف با همسرتان، با چه موانعی روبه‌رو هستید؟
  4. برای آینده برنامه بریزید. در چهار ماه آینده، چگونه می‌توانید این دیدگاه را در تعامل‌هایتان با همسرتان به بهترین شکل به کار بگیرید، و این دیدگاه چگونه ممکن است به شما کمک کند از اختلاف‌ها بهترین بهره را ببرید؟

در این پژوهش، شرکت‌کنندگان ۷ دقیقه را صرف گام‌های ۲ تا ۴ کردند و هر چهار ماه آن را تکرار کردند و در فاصله میان نوبت‌ها یک ایمیل یادآوری دریافت کردند. (پرسش‌ها برگرفته از Finkel et al., 2013.)

نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که این تکلیف تا حدی با ایجاد نگاهی با فاصله از خود به تعارض، همراه با چارچوب خواستن خیر همه طرف‌ها، عمل می‌کند (Finkel et al., 2013). به بیان دقیق، این یک فن ارزیابی مجدد است، نه یک تمرین ذهن‌آگاهی (Finkel et al., 2013; Karremans et al., 2017).

این مداخله کیفیت زناشویی را حفظ کرد اما آن را افزایش نداد، و اثر آن به طول مدت ازدواج بستگی نداشت. نویسندگان یادآوری می‌کنند که برای زوج‌هایی که از پیش در رابطه‌شان پریشان‌اند، حفظ کیفیت کنونی ممکن است کافی نباشد (Finkel et al., 2013).

دو پرسش برای تأمل:

  • وقتی به آخرین اختلافتان از نگاه یک ناظر بی‌طرف نگاه می‌کنید، چه چیزی می‌بینید که در آن لحظه از چشمتان افتاده بود؟
  • معمولاً چه چیزی فاصله گرفتن و از بیرون نگاه کردن را در هنگام اختلاف برایتان دشوارتر می‌کند؟

پرسش‌های رایج

آیا بحث‌های مکرر یعنی رابطه در حال شکست است؟

نه لزوماً. در پژوهش‌هایی که در این نوشته آمد، آنچه پیامدها را پیش‌بینی می‌کرد شیوه برخورد با تعارض بود: هیجان‌هایی که دو همسر در آغاز گفت‌وگو ابراز می‌کردند (Carrère & Gottman, 1999) و میزان پریشانی‌ای که از تعارض‌هایشان با خود داشتند (Finkel et al., 2013).

اگر فقط یکی از دو همسر این تمرین را انجام دهد، اثر دارد؟

هنوز نمی‌دانیم. در این کارآزمایی هر دو همسر شرکت داشتند و نویسندگان این را پرسشی باز می‌دانند (Finkel et al., 2013).

چه زمانی زوج‌درمانی ارزش امتحان کردن دارد؟

اگر همان تعارض‌ها مدام تکرار می‌شوند یا یکی از دو نفر احساس می‌کند شنیده نمی‌شود، مشاوره زوجی می‌تواند فضایی ساختاریافته برای تغییر این الگو فراهم کند. اگر در رابطه خشونت یا ترس وجود دارد، ابتدا از خدمات تخصصی کمک بگیرید.

منابع

  • Barnes, S., Brown, K. W., Krusemark, E., Campbell, W. K., & Rogge, R. D. (2007). The role of mindfulness in romantic relationship satisfaction and responses to relationship stress. Journal of Marital and Family Therapy, 33(4), 482-500. https://doi.org/10.1111/j.1752-0606.2007.00033.x
  • Carrère, S., & Gottman, J. M. (1999). Predicting divorce among newlyweds from the first three minutes of a marital conflict discussion. Family Process, 38(3), 293-301. https://doi.org/10.1111/j.1545-5300.1999.00293.x
  • Dehghanidowlatabadi, S., Pallathadka, H., Ismail, S. M., Abdullaev, D., Ibrahim, F. M., & Prasad, K. D. V. (2025). Moderating effect of interpersonal mindfulness between marital conflict and marital intimacy among Iranian married individuals. Brain and Behavior, 15(3), e70392. https://doi.org/10.1002/brb3.70392
  • Finkel, E. J., Slotter, E. B., Luchies, L. B., Walton, G. M., & Gross, J. J. (2013). A brief intervention to promote conflict reappraisal preserves marital quality over time. Psychological Science, 24(8), 1595-1601. https://doi.org/10.1177/0956797612474938
  • Karremans, J. C., Schellekens, M. P. J., & Kappen, G. (2017). Bridging the sciences of mindfulness and romantic relationships: A theoretical model and research agenda. Personality and Social Psychology Review, 21(1), 29-49. https://doi.org/10.1177/1088868315615450
  • Laurenceau, J.-P., Barrett, L. F., & Pietromonaco, P. R. (1998). Intimacy as an interpersonal process: The importance of self-disclosure, partner disclosure, and perceived partner responsiveness in interpersonal exchanges. Journal of Personality and Social Psychology, 74(5), 1238-1251. https://doi.org/10.1037/0022-3514.74.5.1238
  • Wachs, K., & Cordova, J. V. (2007). Mindful relating: Exploring mindfulness and emotion repertoires in intimate relationships. Journal of Marital and Family Therapy, 33(4), 464-481. https://doi.org/10.1111/j.1752-0606.2007.00032.x

این نوشته برای آگاهی عمومی است و جایگزین مشاوره تخصصی فردی نیست. اگر شما یا فرد دیگری در خطر فوری هستید، با خدمات اورژانس محلی تماس بگیرید.